Dişil Enerji İçin Tuzlu Su Ne Taraftan Dökülür? Toplumsal Cinsiyet, Çeşitlilik ve Sosyal Adalet Perspektifinden Bir İnceleme
Dişil enerji, toplumsal cinsiyet rollerinin, geleneksel bakış açılarının ötesine geçerek, kadınların içsel güçlerini keşfettikleri bir kavram olarak son yıllarda daha fazla tartışılmaya başlandı. Ancak, “Dişil enerji için tuzlu su ne taraftan dökülür?” gibi sorular, aslında oldukça sembolik ve kültürel anlamlar taşıyan sorulardır. Toplumsal cinsiyet, çeşitlilik ve sosyal adalet bağlamında, bu tür bir sembolizmin ne ifade ettiğini anlamak, modern toplumun dinamiklerini daha derinlemesine incelemeyi gerektiriyor.
İstanbul’da, sokakta, toplu taşımada, ya da işyerinde gördüklerimi baz alarak, bu soruyu daha gerçekçi ve gündelik bir bakış açısıyla ele almayı amaçlıyorum. Hepimiz, kadınların toplumdaki yerine dair çok farklı bakış açılarıyla büyüdük ve hâlâ bunları değiştirmenin yollarını arıyoruz. Fakat dişil enerjinin “doğru” bir şekilde ifade edilmesi için gerekenler hâlâ toplumsal tabulara ve cinsiyetçi yargılara bağlı.
Dişil Enerji: Sadece Kadınlara Ait Bir Kavram Mı?
Dişil enerji deyince, aklımıza genellikle kadınlar gelir. Ancak, bu kavram aslında daha derin, daha kapsayıcı bir anlam taşır. Dişil enerji, sadece biyolojik cinsiyeti kadın olan kişilerle sınırlı değildir; her bireyde bulunan, yaşamın döngüsünü ve insanın duygusal zekâsını yansıtan bir enerjidir. Ancak toplumda, özellikle geleneksel normlara göre, dişil enerji “kadınsı” bir şey olarak kabul edilir.
İçimdeki sivil toplum çalışanı bunu net bir şekilde görüyor: “Kadınlar, sürekli olarak toplumda ‘doğru şekilde’ dişil enerji sergilemeleri için baskı altındalar. Fakat, erkeklerin de duygusal yanlarını keşfetmeleri, hassasiyetlerini kabul etmeleri gerekiyor. Bu aslında sadece kadınların meselesi değil.”
Bir kadın, duygusal zekâsını, şefkatini, empatisini sergilediğinde, toplumsal olarak “doğal” kabul edilen bu özelliklerin bazen zayıf ve pasif olarak algılandığını görebiliriz. Bir erkek aynı şekilde hassasiyet gösterdiğinde, bunun “güçlü” ya da “erkeksi” bir özellik olmasını bekleriz. Oysa gerçek olan, her iki cinsiyetin de bu enerjileri dengelemesi gerektiğidir.
Tuzlu Su: Toplumsal İktidar ve Geleneksel Roller
Tuzlu suyu dişil enerjiyi harekete geçirmek için dökmek, sembolik bir ritüel gibi görünebilir. Ancak, bu tür semboller, toplumsal güç dinamiklerine derin bir şekilde bağlıdır. Bu soruyu daha da açmak için, günlük hayatımızda gördüğüm bazı örnekleri göz önünde bulundurmak istiyorum.
Örneğin, sokakta bir kadın, bir erkek tarafından taciz edildiğinde, toplum bu olayı farklı bir gözle değerlendirir. Kadın, sesini çıkarırsa “huzursuz” olarak, susarsa “kabullenmiş” olarak görülür. Bu durum, kadınların dişil enerjilerini baskı altında tutmalarına sebep olan bir toplumsal atmosfer yaratır. Kadınların duygusal ve içsel güçlerini sergilemelerinin, aynı zamanda “zarif” ya da “güçsüz” görülmesi de, tuzlu suyu nereye döktüğümüzün sorusunun altındaki toplumsal mekanizmanın bir yansımasıdır. Tuzlu su, toplumun bu baskıyı ne kadar hissettirdiğini de gösteriyor aslında.
İçimdeki insan hakları savunucusu burada devreye giriyor: “Tuzlu suyu nereye döküyorsanız dökün, her şekilde, o suyun bu toplumdaki kadınları temizlemesi gerekecek. Çünkü dişil enerji sadece bireyler üzerinde değil, tüm bir toplumda bir temizlik arayışıdır.”
Dişil Enerji ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri: Çeşitlilik ve Sosyal Adalet
Tuzlu suyu “ne taraftan dökmesi gerektiği” sorusunun daha derin bir anlamı vardır: Çeşitli toplumsal gruplar bu soruya farklı şekilde yaklaşır. Örneğin, bir kadın için dişil enerjiyi sergileme biçimi, bir trans kadın için tamamen farklı olabilir. Toplumsal normlar, belirli bir cinsiyetin enerjisini sergilemesine izin verirken, diğerlerini sınırlayabilir. Türkiye’deki farklı kültürler ve topluluklar içinde, kadınlar farklı şekilde dişil enerjiyi hisseder ve sergilerler. Diğer yandan, erkeklerin duygu ve hislerini dışa vurmasının hala sınırlı olduğu bir toplumda, dişil enerji her iki cinsiyet için de farklı şekilde tanımlanır.
İçimdeki sivil toplum çalışanı bu noktada, özellikle “diversity and inclusion” yani çeşitlilik ve katılımın önemini hatırlatıyor: “Bunu yalnızca kadınlar üzerinden tartışmak yanıltıcı olurdu. Toplumun tüm katmanlarında, bireylerin kendi dişil ve eril enerjilerini dengelemesi gerekir. Eğer toplumsal adalet istiyorsak, önce bu enerjiler arasında bir denge kurmalıyız.”
Bir trans kadın, kendi dişil enerjisini ifade ederken, cinsiyet kimliğinden kaynaklanan toplumsal baskılara karşı sürekli bir savaşa girer. Geleneksel olarak, trans kadınlar “doğal” kadınlık anlayışının dışında görülürler ve bu durum, dişil enerjilerinin toplumsal kabulünü zorlaştırır. Bu, “tuzlu suyu hangi taraftan dökmeli” sorusunun, sadece kadınlarla sınırlı olmadığının ve çeşitliliğin önemli olduğunun bir göstergesidir.
Sonuç: Dişil Enerji İçin Tuzlu Su Ne Taraftan Dökülür?
Sonuç olarak, dişil enerji için tuzlu suyu dökme meselesi, sembolik olarak, toplumsal cinsiyetin, çeşitliliğin ve sosyal adaletin nasıl işlediğine dair önemli bir sorudur. Bu soruyu yanıtlarken, herkesin kendine ait bir yolculuğu ve ifadesi olduğunu unutmamalıyız. Tuzlu suyu bir yerden dökerek, sadece fiziksel değil, toplumsal bir temizlik yapma amacını da güderiz.
Kadınlar ve diğer toplumsal gruplar, kendilerini ifade etme biçimlerinde özgür olmalı ve dişil enerjilerinin de bu özgürlükle sergilenmesi gerekir. O zaman soralım: Tuzlu suyu dökerken, gerçekten birinin kontrolüne mi bırakmalıyız, yoksa toplumsal bir dönüşüm mü başlatmalıyız? Bu suyu, her bireyin kendi ritüelinde özgürce dökmesine izin vererek, gerçek bir değişim yaratabilir miyiz?